Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/7630 E. 2013/14915 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, 01.06.2009 tarihinde ihbarsız olarak işine son verildiğini, müvekkilinin yapılan işin özelliği nedeniyle her gün normal çalışma saatleri dışında asgari üç saat fazla mesai yaptığını, cumartesi, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatiller ile dini bayramlarda aralıksız çalıştığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının 15/04/2008 tarihinde işe başladığını, izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi ve geçerli bir mazerette bildirmemesi sebebiyle sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının çalıştığı dönemde tüm haklarının eksiksiz ödendiğini belirterek, davacının tüm alacak taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 46'ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir.Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir. Şu hale göre çalışılan hafta tatilinin ücreti iki buçuk yevmiye olmalıdır. Hafta tatili ücretleri çalışılan dönem ücreti üzerinden hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Bu durumda hafta tatili ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli değildir. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. 4857 sayılı yasada hafta tatillerinde çalışması halinde ayrı bir ücret verileceği bildirilmiştir. Somut olayda, bilirkişinin bu hususta düzenlediği rapor hatalıdır. Davacının hafta tatilinde çalıştığı günleri, fazla çalışma içerisinde mütalaa edilip hesaplama yapılmıştır. Yapılacak iş bilirkişiden yeniden ek rapor alınıp, hafta tatili günleri açısından fazla çalışma alacağı bölümünü dışlamak, hafta tatillerinde günlük çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapılmış ise günlük çalışma süresini aşan saatleri fazla çalışma alacağı hesabında dikkate alarak hesaplama yapılıp davacının talep edebileceği fazla çalışma alacağı miktarını belirleyip talepte gözetilerek fazla çalışma alacağı hakkında çıkacak sonuca göre karar vermektir. Ayrıca mahkemece hafta tatili alacağının talep edilemeyeceğinden söz edildiği halde bu alacak talebinin reddine karar vermek gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olması da isabetsiz olup bozma nedenidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.