Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/5503 E. 2013/12942 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı,10/01/2012 tarihli dilekçesi ile 1475 sayılı İş Kanununa göre kıdem tazminatı koşullarını yerine getirdiğini ve işten ayrılmak istediğini bildirerek davalı işverene müracaatta bulunmuştur. Davalı işveren de davacının 1475 sayılı İş Kanununun 14.maddesindeki koşulları yerine getirdiği düşüncesiyle işten ayrılışını yapmış ancak davacı işçinin Sosyal Güvenlik Kurumundan 1475 sayılı İş Kanununun 14.maddesindeki koşulları yerine getirdiğine dair belgeyi ibraz etmediği için kıdem tazminatını ödememiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaş şartı dışında 3600 gün prim ödeme ve 15 yıllık sigortalılık süresi şartını yerine getirdiği,bu nedenle işten ayrıldığı,iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği,kıdem tazminatının ödendiğine dair de dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 10/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının beşinci bendinde, 506 sayılı Kanunun 60/1-A-(a-b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı kanunun Geçici 81.maddesi gereğince yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak işten ayrılan işçiye kıdem tazminatı ödeneceği bildirilmiştir. Bundan başka işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa bahsi geçen işlemler için başvurması ve bu yöndeki yazıyı işverene bildirmesi gerekir.İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan bu şartları yerine getirdiğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar.Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır.İşverene bu tür bir yazılı bildirim yapılmadığı takdirde faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekir. Somut olayda ;Mahkemece yapılan yargılamada davacının 1475 sayılı İş Kanununun 14/1-5 maddesinde yer alan koşulları yerine getirdiği için kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmakta ise de;davacının buna ilişkin belgeyi işverene ibraz etmediği için davalı işverenin dava tarihinden önce kıdem tazminatı ödeme yükümü doğmamış ve temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Mahkemece temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken davacının müracaatı olan 10/01/2012 tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması hatalı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "fesih tarihinden (10/01/2012'den' itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine; "30.4.2012 dava tarihinden itibaren itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,09/07/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.