Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/5312 E. 2013/5312 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/5312
Karar No
2013/5312
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, 1475 sayılı Kanunun 14/5 maddesi gereğince 04.09.2011 tarihi itibariyle yaş şartı dışında sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı yönünden emeklilik için gerekli koşullarının oluşması nedeniyle davalı işverene 30.6.2011 tarihinde çektiği ihtarname ile ”iş akdinin bu tarih itibariyle sona erdirileceğini ve kıdem tazminatının tarafına ödenmesini” talep ettiğini, ancak davalının kıdem tazminatını ödemediğinden bahisle kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı işveren, davacının kendilerine ait işyerinden ayrıldıktan on gün sonra başka bir işe başlaması nedeniyle iş akdinin kötü niyetle feshedildiğinden bahisle kıdem tazminatını ödemediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının başka bir işyerinde çalışmak için iş akdini feshettiğini davacının yasal hakkını kötüye kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir. Davacı 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrası (5) numaralı bendi uyarınca onbeş yıl sigortalılık ve 3600 gün prim günü şartlarını sağladığı için 30.9.2011 tarihli istifa dilekçesi ile işyerinden ayrılmıştır. işyerinden ayrıldıktan 10 gün sonra başka bir işverene ait işyerinde çalışmak üzere işe başlamıştır Davacının işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir firmada çalışması hakkın kötü niyetli kullanılması olarak değerlendirilemez. Davacı, kanunun kendisine verdiği yasal hakkını kullanmıştır. Kanunda tanınan bu hakkın amacı, işyerinde çalışarak yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlamış olan işçinin, emeklilik için bir yaşı beklemesine gerek olmadan iş sözleşmesini aktif sonlandırabilmesine imkan tanımaktır. Davacının, davasının kabulü ile kıdem tazminatının ödenmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 1.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/5312, K. 2013/5312, T. 01.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-5312-e-2013-5312-k-eb97fa34f02c