Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/14136 E. 2013/13755 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 190 parsel sayılı 6.968,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., bağışlamadan rücu ettiğini ve davalı eşi aleyhine boşanma davası açtığını öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında ...'in vefatı nedeniyle davayı mirasçıları takip etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 102 ada 190 parsel sayılı taşınmazın, davacı ...'in terekesi 20 pay kabul edilerek 5 payının davalı ..., 3'er payının davacılar ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dosya içeriğinden, dava ve temyize konu 102 ada 190 parsel sayılı taşınmazın 13.05.2005 tarihinde yapılan kadastro tespiti sırasında davacı ... tarafından eşi olan davalı ...'e bağışlandığı, tespitin bu bağış işlemine göre davalı ... adına yapıldığı ancak davacı ...'in davalı eşi ... aleyhine boşanma davası açtığını, eşinin kusurlu olduğunu ve bu nedenle bağışlamadan rücu ettiğini belirterek, yasal süresi içinde tespite itiraz ettiği, Kadastro Mahkemesince bekletici mesele yapılan boşanma davası devam ederken davacının vefat ettiği, davacının davalı ... dışındaki mirasçılarının boşanma davasında tarafların kusur durumlarının tespiti bakımından davaya devam ettikleri, boşanma davası sonucunda davalı eş ...'in kusurlu olduğunun tespit edildiği, Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2008 tarih; 2007/283 Esas ve 2008/75 Karar sayılı dava dosyasında verilen hükmün Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. 6098 Sayılı Kanunun 295/2 maddesine (818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 244/2 maddesine) göre "Bağışlamadan yararlanan kişi bağışlayan ya da ailesinden bir kimseye karşı kanundan ... yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranmışsa bağışlayan bağışlamadan dönebilir." 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181. maddesine göre ise; "Boşanan eşler bu sıfatla birbirlerinin yasal mirasçısı olamazlar ve boşanmadan önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendilerine sağlanan hakları, aksi tasarrufta anlaşılmadıkça, kaybederler. Boşanma davası devam ederken ölen davacının mirasçılarından birisinin davaya devam etmesi ve davalının kusurunun ispatlanması halinde de yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır." Belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında; davalı ...'in kusurlu olduğunun bir başka deyişle bağışlamadan yararlanan davalı ...'in, bağışlayan davacı eşi ...'e karşı kanundan ... yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davrandığının davacı tarafça boşanma davası sonucunda alınan karar ile ispatlanmış olduğunun ve davacı ...'in bağışlamadan dönmekte haklı olduğunun kabulü gerektiği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca davalıya dava konusu taşınmazdan hiç pay verilmemesi, dava konusu taşınmazın eşit paylar ile davacı ...'in evlatları davacılar ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken mahkemece delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davalı ...'e de pay verilmesi isabetsiz olup davacı ... mirasçılarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasalara aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.