Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/13962 E. 2013/11799 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğinden bahisle işe iadesini ve iş güvencesi tazminatlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin davacının performansının yetersiz olması ve iş konusunda yöneticinin geri bildirimlerini dinlemeyerek kapıyı çarpıp çıkması nedeniyle iş ahlakı ile uyuşmayan davranışı nedeniyle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının, müdürü ile bir sorun hakkında konuşurken kendi hatasından kaynaklı yanlışlığın müdürü tarafından düzeltilmesi üzerine “bunu ezbere bilmek zorunda değilim” dediği müdürü tarafından “bilmek zorunda olduğu aksi taktirde daha büyük sorunlara yol açılacağının” söylenmesi üzerine de “yeter artık senden bıktım” diyerek kapıyı vurup çıktığı, 2.kez müdürü tarafından çağrılması üzerine de aynı tavrını devam ettirerek “sizden bıktım, siz zaten kafanıza koymuşsunuz ne yaparsanız yapın” sözcükleri ile karşılık verdiği dosya içeriği ile sabittir. Bu davranışların mahkeme kabulünde olduğu gibi sadece nezaketsiz sözler olarak yorumlanması mümkün değildir. Davacının bu sözleri ve davranışları, işveren için, iş akdinin devamını imkansız kılan geçerli fesih sebebi eylem ve davranış olarak kabul edilmelidir. Davacının savunmasının istenmesine rağmen savunma yapmaması ve buna dair tutulan tutanak karşısında savunma için yeterli zaman tanınmadığı yönündeki mahkeme kabulü de yerinde değildir. Davacının, iş akdinin işveren tarafından geçerli nedenle feshedildiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü ile işe iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi gereğince mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Eksik alınan 3,15 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Davalı tarafça yapılan 128,00 TL tanıklık ücreti ve tebligat giderinden ibaret masrafın davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.