Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/11039 E. 2013/18232 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2013/11039
- Karar No
- 2013/18232
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, davalı işyerinde aşçı olarak çalıştığını,2011 sezonunda ücrette anlaşamadıkları için işten çıkarıldığını, çalıştığı dönemlerde günlük 3-4 saat fazla mesai yaptığını beyanla ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının 2010 sezonunda çalışıp sezon sonunda ayrıldığını, kendisinin 2011 sezonu için işe çağrıldığını ancak çağrıya cevap verip işe başlamadığını, iş akdini kendisinin feshettiğini ve tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iş akdini davacının işe çağrılmasına rağmen işi başlamayarak feshettiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine, fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Davacının, dava dilekçesinde günde 3-4 saat fazla mesai yaptığını belirtmesini rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sezon süresince her gün 16 saat, haftada ise 96 saat çalışma yaptığını bu çalışmanın 51 saatinin fazla mesai olduğu kabulü ile hesaplama yapıldığı ve mahkemenin de bu raporu hükme esas aldığı ayrıca davacının, 11.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını kısmi olarak ıslah ettiği ıslah dilekçesinde faiz talebinin olmadığı görülmektedir. Buna rağmen, mahkemece, alacaklar hüküm altına alınırken ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Mahkemece talep aşılmak suretiyle fazla çalışma alacağına ve ıslah dilekçesi ile talep edilen alacaklar yönünden faize hükmedilmiş olması bozma nedenidir. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.