Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/901 E. 2026/4674 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2255 E., 2022/2298 K. SUÇ : 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Esastan ret, düzeltilerek esastan ret , temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

I-Sanık Müdafin Temyiz İstemi Bakımından Yapılan İncelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair 05.10.2022 tarihli ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A.GEREKÇE Sanık müdafin temyiz isteminin sanık hakkında 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) 13. maddesinde düzenlenen ''Haksız mal edinme, mal kaçırma veya gizleme'' suçundan verilen mahkûmiyet ile 14. maddesi uyarınca verilen zoralım kararlarına yönelik yapmış olduğu temyiz isteminin reddi kararına yönelik olduğu, Tebliğnamede ayrıca 26.05.2023 tarihli dilekçeden de bahsedilmiş ve bu yönde de görüş bildirilmiş ise de, gerek anılan dilekçenin gerekse dosya içerisinde bulunan 31.05.2023 tarihli dilekçenin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu Kararlarına yönelik temyiz dilekçesi olmayıp, anılan Başkanlar Kurulu Kararı sonrasında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının temyizine dair ek dilekçeler olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B-KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II- Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. HUKUKİ SÜREÇ 1. İlk Derece Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2021 tarihli kararı ile 3628 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca sanığın neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 12. maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, taşınmaz ve araçların müsaderesine karar verilmiştir.

2. İstinaf Kararın o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli kararı ile 3628 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine, 3628 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet kararının ise ceza verilmesine yer olmadığına çevrilmesi sureti ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. TEMYİZ 1. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Tespit edilen hususlarda sanık aleyhine usul ve yasaya aykırılıklar bulunması nedeniyle haksız mal edinme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidildiğine, gerçeğe aykırı bildirim suçu yönünden sanığın eyleminin sabit olduğuna, 05.06.2014 tarihli bildiriminde bir kısım malını bildirmemiş olması nedeniyle üzerine atılı suçun işleniğinin anlaşıldığına, yine haksız mal edinme suçunun oluşması durumunda haksız edinilen malların ayrıca bildirime konu edilmemesinin ayrı bir suç olarak kabul edilmeyip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesi gereğince yalnızca haksız mal edinme suçundan ceza verilmesi gerektiği yönündeki değerlendirmesinin doğru olduğuna, ancak bunun için haksız mal edinme suçundan işlenen eylemin sabit olması gerektiğine, sanığın haksız mal edinme eyleminin sabit olmadığı ancak bu suç yönünden verilen kararın kesin olması sebebi ile 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi gereğince itiraz yoluna başvurulduğuna, ilk derece mahkemesince verilen ilk beraat kararının kesinleşmesi nedeni ile haksız mal edinme suçundan verilen cezanın usul yönünden ya da gelirlerinin ve mal varlığındaki değer artışının orantılı olması veya bu konuda şüphelerin bulunup şüphenin sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden, kararın kaldırılması halinde 3628 sayılı Kanun'un 12. maddesine muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne çevrilmesinin usulsüz ve yasaya aykırı olacağına, sanığın gerçeğe aykırı bildirimde bulunma suçu sabit olduğu halde bu eyleminden dolayı ceza almayacağına, bu nedenle gerçeğe aykırı bildirim suçu yönünden sanık aleyhine temyiz yoluna gidildiğine ve hükmün bozulması talebine ilişkinidir.

2. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminini, sanık hakkında 3628 sayılı Kanun'un 12. maddesinde düzenlenen ''Gerçeğe aykırı bildirimde bulunma'' suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olduğu, aynı Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen ''Haksız mal edinme, mal kaçırma veya gizleme'' suçundan verilen mahkûmiyet ile 14. maddesi uyarınca verilen zoralım kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın; 29.09.2022 tarihli ve 2022/495 itiraz değerlendirme, 2022/193 kabul karar numaralı evrak ile 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.