Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/499 E. 2026/3994 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/499
Karar No
2026/3994
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1935 E., 2025/2097 SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.01.2025 tarihli ve 2023/15568 Esas, 2025/1182 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2025/1935 Esas, 2025/2097 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi; kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bozulamayacağına, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hukuksuz olarak temyiz isteminde bulunduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 11.08.2013-08.01.2014 tarihleri arasında yakalanmak suretiyle son bulan ve mazeret kabul etmeyen firar suçuna konu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/499, K. 2026/3994, T. 06.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-499-e-2026-3994-k-6614d257131e