Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/907 E. 2025/16799 K.

MAHKEMELERİ: İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi SAYILARI : 2019/891 Esas, 2022/23 Karar ve 2019/729 Esas, 2020/108 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN:Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında 09.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli ve 2019/891 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararı ile kaçakçılık suçundan neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 04.07.2019 tarihli eylemi nedeniyle İzmir 1. Asliye Ceza mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/729 Esas, 2020/108 Karar sayılı kararı ile kaçakçılık suçundan neticeten 3 yıl 6 ay hapis cezası ve 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararların istinaf edilmeksizin kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve KYB - 2025/11170 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2025 tarihli ve KYB - 2025/11170 sayılı kanun yararına bozma isteminin; ''İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/891 Esas ve 2019/729 Esas sayılı dosyalarının suç tarihinin, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/729 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 24/09/2019 tarihli iddianameden önce olup, anılan dosyalarda sanığın işyerinde kaçak alkol ele geçmesi karşısında, suç tarihlerinin yakınlığı ve sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak iki dosyanın birleştirilip, sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2019/891 Esas, 2022/23 Karar sayılı ve İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/729 Esas, 2020/108 kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.