Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4520 E. 2025/12728 K. – İzin Tecavüzü

Konu: İzin Tecavüzü

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4520
Karar No
2025/12728
Karar Tarihi
Konu
İzin Tecavüzü

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/676 E., 2023/284 K. SUÇ : İzin tecavüzü İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2022/676 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 03.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.06.2025 tarihli ve 94660652-105-56-7131-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/86747 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/86747 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1-Dosya kapsamına göre, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 3. Komando Tugay Havan Bölük Komutanlığı emrinde piyade sözleşmeli er olan sanığın istirahat raporu bitiminde 11/06/2022 tarihinde birliğine dönmesi gerekirken dönmeyerek

firar suçunu işlediği ve 21/06/2022 tarihi itibariyle sözleşmesinin feshedildiği olayda, yapılan yargılama sonunda Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2023 tarihli kararı ile sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın mahkûmiyetine esas firar suçundan hüküm kurulurken 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-b maddesi gereğince tayin olunan 1 yıl hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim uygulanması sonucu belirlenen 10 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca yeniden 1/6 oranında indirim ve hesap hatası yapılarak 5 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde,

2-Kabule göre de; I-1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun Ek 17. maddesi (Ek madde: 30.06.2021 - 7329 S.K/Madde 7); "4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümleri, aşağıdaki hâller hariç askerî suç ve cezalar hakkında da uygulanır: A) Sırf askerî bir suçtan dolayı altı ay veya daha fazla süreli hapis cezasına hükmedilmesi." hükmü uyarınca hakkında 5 aylık hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün uygulanmasına engel bir durum olmadığı gözetilmeden, mahkemesince mülga 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun Ek 4. maddesi uyarınca şartları oluşmadığından bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesinde,

II. 21.06.2022 tarihinde sözleşmesi fesh edilerek asker kişi statüsü Kanuna ve Yönetmeliğe uygun olarak sona erdirilen hükümlünün, sadece asker kişiler tarafından işlenebilen izin tecavüzü suçunu TSK ile ilişiğinin kesildiği tarihten itibaren işlenmesi mümkün olmadığından, kesintisiz suç niteliğindeki izin tecavüzü eyleminin, mevzuat hükümlerine (emredici nitelikteki) göre 21.06.2022 tarihinde kesintiye uğradığının kabulü gerektiği, buna göre sanığın, suç başlama tarihinden itibaren altı haftalık mehil dolmadan, 6191 sayılı Sözleşmeli Erbaş ve Er Kanunu ile KKY 51-24 Sözleşmeli Erbaş ve Er Yönetmeliği hükümleri uyarınca, tek taraflı olarak ilişiğinin kesilmiş olması nedeniyle dehalet kastını ortaya koyma olanağından yoksun bırakıldığı nazara alındığında, (Kapatılan) Askerî Yargıtay Daireler Kurulunun 8.2.1979 tarihli ve 1979/12-12 sayılı kararına atıfta bulunan Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 7.12.2005 tarihli ve 2005/1248-1242 tarihli kararında da belirtildiği üzere, 1632 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesindeki ceza indiriminin somut olayda uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2)-I ve (2)-II numaralı istemler yönünden; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepler yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı istem yönünden; Bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden bakımından inceleme yapılması sonuca etkili olmayacağından bu husus inceleme dışında bırakılmıştır.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinde yer alan (2)-I ve (2)-II numaralı istemler yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2. Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2022/676 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

4. Bozma nedenine göre kanun yararına bozma ihbarnamesinde yer alan (1) numaralı istem yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4520, K. 2025/12728, T. 15.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-4520-e-2025-12728-k-7869501e4bec