Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3754 E. 2026/5475 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3754
Karar No
2026/5475
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/1324 E., 2025/242 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihi itibarıyla sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... İdaresi olduğu, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23, 5/2. maddelerinin uygulanmaması karşısında; hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca uygulama yapılacağının belirtilmesine karşın, hükümde 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla aynı maddenin 5. ve 10. fıkralarından uygulama yapılmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/3754, K. 2026/5475, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-3754-e-2026-5475-k-46b0eeeef820