Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6854 E. 2024/11367 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na muhalefet KARAR : Talebin reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Marka hakkına tecavüz suçundan sanık ...'nın hükmün açıklanması suretiyle 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2021/1358 Karar sayılı kararının 18.04.2023 tarihinde kesinleştirilmesini takiben sanık tarafından şikâyetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesi talebinin reddine dair Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2021/1358 Karar sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98260 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98260 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2021 tarihli ve 2021/1069 esas, 2021/1358 sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından süresi içerisinde 06/01/2022 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiklerini beyan ederek istinaf başvurusunda bulunulmasını müteakip, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07/03/2023 tarihli ve 2022/715 esas, 2023/401 sayılı kararı ile katılan vekilinin şikayetten vazgeçmiş olması nedeniyle katılan sıfatı kalktığından kararı istinaf etme hak ve yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği ve katılan vekilince 06/01/2022 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinin Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2021 tarihli kararının kesinleşmesinden önce verildiği gözetilerek yapılan incelemede, Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28/09/2016 tarihli ve 2016/614 esas, 2016/16488 karar sayılı ilamında yer alan '' ...Kovuşturması şikayete bağlı suçtan tesis edilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün; 5271 sayılı CMK'nin 231/11 maddesindeki koşulların gerçekleşmesi nedeniyle açıklanmak üzere ele alındığı aşamada, katılanın şikayetten vazgeçtiği, hazır bulunan sanık müdafiinin de şikayetten vazgeçmeye bir itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddeleri uyarınca davanın düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin CMK'nin 231/11 maddesi uyarınca önceki hükmün açıklanması gerektiğine dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir..." şeklindeki açıklama nazara alındığında, Somut olayda, sanığın üzerine atılı marka hakkına tecavüz etmek suretiyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’na muhalefet suçunun takibi şikâyete bağlı suçlardan olduğu, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması niteliğindeki Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2021 tarihli kararının kesinleşmesinden önce katılan vekili tarafından verilen 06/01/2022 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçildiği nazara alındığında, sanık tarafından 08/05/2023 tarihli dilekçesi ile yapılan şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesi talebinin kabul edilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 30 uncu maddesinin sekizinci fıkrasında “ Bu maddede yer alan suçların soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır" hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; katılan vekilinin 06.01.2022 tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle kanun yararına bozma isteminin kabulüne ve davanın düşmesine karar verilmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2021/1358 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.Aynı Kanun'un dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince DÜŞMESİNE, suça konu taklit eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.