Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/4271 E. 2026/3446 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3561 E., 2024/895 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2019/305 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91/1, 91/3. maddesinde düzenlenen suç bakımından beraat ve idari para cezasına yer olmadığına kararı verilmiştir. Anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/229 Esas, 2022/1777 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesinden sonra Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/429 Esas, 2022/632 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Kanun'un 91/3. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.03.2024 tarihli ve 2022/3561 Esas, 2024/895 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararının yasal dayanağı ve gerekçesi olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir."

Bu nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 25.05.2022 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 28.09.2022 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 08.03.2024 tarihli ve 2022/3561 Esas, 2024/895 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı, Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2019/305 Esas, 2020/320 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.03.2024 tarihli ve 2022/3561 Esas, 2024/895 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.