Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/3208 E. 2025/5853 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3208
Karar No
2025/5853
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/279 E., 2024/456 K. SUÇ : 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesine temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2021/1048 Esas, 2022/819 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. B.İstinaf Anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2023/279 Esas, 2024/456 Karar sayılı kararı ile sanığın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 30/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50,52,62. maddeleri uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz sebepleri; katılanın 02.04.2014 tarihli muvafakatname ile markasını sanığın oğluna devrettiğine, sanığın oğlunun da 19.08.2020 tarihli muvafakatname ile kullanım hakkını sanığa devrettiğine, sanığın iş yerini oğlu ile birlikte işlettiğine ve bu beyanına itibar edilmesi gerektiğine, baba ile oğul arasında kullanım hakkı devrinin düşünülemeyeceğine, alt devrin söz konusu olmadığına, sanık ve oğlunun iş yerini birlikte işlettiklerinden kullanım hakkının veya iş yerinin baba adına resmedilmesi hususunun suçun unsurlarını oluşturmadığına, marka hakkına tecavüz eylemi bulunmadığına ve bu yönde bir kast olmadığına, katılanın rızasının bulunmaması durumunda dahi fesih hakkının söz konusu olabileceğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraati gerektiğine, katılanın marka hakkını devrettiği ... ile sanık arasına ortaklık durumu mevcut olduğuna, vekalet ücretinin yüksek olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, mahkûmiyete yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/3208, K. 2025/5853, T. 24.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-3208-e-2025-5853-k-891828716e19