Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2856 E. 2026/5780 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1997 E., 2023/2454 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2014/587 Esas, 2023/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11., 3/5., 3/10.,3/22. ve 5/2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. ve 62. maddeleri gereğince neticeten 6 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 29.12.2023 tarihli ve 2023/1997 Esas, 2023/2454 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/11., 3/5., 3/10.,3/22. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 43. ve 62. maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında soyut takdiri indirim nedenleri ile eksik cezaya hükmolunduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik vekalet ücretine hükmolunduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesinde, bölge adliye mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği şeklinde düzenleme yapılmış olup, bölge adliye mahkemesince, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği yapılan etkin pişmanlık indiriminin kaldırılarak yeni bir hüküm kurulması hususunun bu kapsamda değerlendirilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, istinaf başvurusun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden duruşma açılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Sanığın kamu zararını ödeyerek makbuzunu dosyaya sunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, atılı suçun ise 24.05.2014 tarihinde işlendiği, dolayısıyla adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, objektif koşullar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hali bulunmayan, mahkemesince alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında subjektif koşullar yönünden değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4.Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezasından, zincirleme suça esas alınan Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1641 Esas, 2021/822 Karar sayılı ilâmıyla hükmolunan 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.