Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1292 E. 2026/5386 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1359 E., 2023/1791 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Of Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2023 tarihli kararı ile sanığın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 30/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51,52, 62, maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli emanette kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/1359 Esas, 2023/1791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine sanığın beraatine, adli emanetteki eşyların dosyada delil olarak saklanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık tarafından sunulan faturanın yargılamayı yanıltmaya ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, bu nedenle hükme esas alınmaması gerektiğine, yapılan aramada katılan adına tescilli logo bulunan 5 adet ürün ele geçirildiğine, Mahkemece Trabzonspor logosunun suça konu ürünlerde yer aldığının dikkate alınmadığına, kararın hukuka aykırı olduğuna, bilirkişi raporunda ürünlerin taklit olduğu kanaatine varıldığına, "Trabzonspor" markasının katılana ait olduğuna, faturanın hangi markaya istinaden düzenlendiğinin belli olmadığına, sanığa isnat edilen suçu işlediğinin açık olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan değerlendirmeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın isnat edilen suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Adli emanetin 2019/1 38... /112 sırasında kayıtlı eşyaların iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin sanık hakkında kurulan beraaat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümden "Adli emanetin 2019/1 38... /112 sırasında kayıtlı bulunan emanet eşyaların DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2019/1 38... /112 sırasında kayıtlı bulunan eşyaların sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Of Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.