Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/9972 E. 2026/4847 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/9972
Karar No
2026/4847
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/388 E., 2023/11 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın eyleminin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, dava konusu eşyanın değerinin hafif olması nedeniyle daha sonradan yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 sayılı Kanun ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollaması ile 3/5, 3/ 10... /23. maddeleri uyarınca hüküm tesisi gerekirken, sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması,

2.6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca cezanın belirlenmesinden sonra, değer azlığı indiriminin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinden önce uygulanması suretiyle uygulama sırasının karıştırılması,

3.Sanığın, 14.07.2013 tarihli eylemine ilişkin Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/1020 Esas, 2021/446 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasının temyiz edilmeksizin 02.04.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen bu cezanın Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/1552 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilen cezadan mahsubuna karar verildiği ve kararın 15.02.2022 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden, sanığın 14.07.2013 tarihli eyleminin zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek verilen cezadan mahsubuna karar verilmesi,

4.Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde imha suretiyle tasfiyesine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/9972, K. 2026/4847, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-9972-e-2026-4847-k-d06014ac0789