Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/628 E. 2023/9651 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/628
Karar No
2023/9651
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/491 E., 2016/5 K. SUÇ : 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme, kısmî onama Yargılama konusu suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ...'ın hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Şikâyetçi ... Vekilinin, Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Beraat Kararlarına Yönelik Temyizi Bakımından; Yargılama konusu suç yönünden şikâyetçinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 01.07.2008, 01.07.2009 ve 01.07.2010 Tarihli Suçlar Bakımından Verilen Mahkûmiyet Kararları Bakımından; Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörüldüğünden, suç tarihlerinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. C. Sanık ... Hakkındaki 01.07.2008 ve 01.07.2009 Tarihli Suçlar Bakımından Verilen Mahkûmiyet Kararları Bakımından; Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.06.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. II. KARAR A. Şikâyetçi ... Vekilinin Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Beraat Kararlarına Yönelik Temyizi Bakımından; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, şikâyetçi vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 01.07.2008, 01.07.2009 ve 01.07.2010 Tarihli Suçlar Bakımından Verilen Mahkûmiyet Kararları Bakımından; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, C. Sanık ... Hakkındaki 01.07.2008 ve 01.07.2009 Tarihli Suçlar Bakımından Verilen Mahkûmiyet Kararları Bakımından; Gerekçe bölümünün (C) bendinden açıklanan nedenle Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/491 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/628, K. 2023/9651, T. 02.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-628-e-2023-9651-k-62f7ba479107