Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/5947 E. 2023/8092 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5947
Karar No
2023/8092
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/425 E., 2022/751 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; suç tarihi olan 24.12.2009 tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suç için 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve 5.000 güne kadar adlî para cezasının öngörüldüğü, 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, atılı suçun 3 veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde cezanın yarı oranında artırılacağının öngörülmesi nedeniyle cezanın üst sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suçun işlendiği 24.12.2009 tarihinden itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresinde işlenen suç tarihi arasındaki duran sürenin de eklenmesiyle, hüküm tarihinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, bu itibarla Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine dair verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/425 Esas, 2022/751 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/5947, K. 2023/8092, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-5947-e-2023-8092-k-01bddf1a3c8e