Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/2342 E. 2025/1521 K.

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/2 E., 2022/121 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin mahkemece 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığından cihetle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma sonrası talimat mahkemesince savunması alınan sanığın, gümrüklenmiş değerin iki katını ve kamu zararını ödeyecek maddi gücünün olmadığını açıkça beyan etmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 1.Gerekçeli kararda sanığın lehine olduğu kabul edilen 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun (5607 sayılı Kanun) gereğince sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, hükmün esasını oluşturan kısa kararda 6455 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun gereğince hüküm kurulduğunun belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılması, 2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğine dair ihtarda bulunulması gerekirken, Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 52/4 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddeleri gereği adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1) numaralı bendindeki ''6455 Sayılı Yasa'' ibaresi çıkarılarak yerine ''6545 sayılı Kanun'' ibaresinin yazılmasına, hükmün (10) numaralı bendindeki '' TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 106/3 maddesi gereğince hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesine,'' ibaresi çıkarılarak yerine ''hapis cezasına çevrilebileceğinin sanığa ihtarına,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.