Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20329 E. 2026/4404 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20329
Karar No
2026/4404
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/634 E., 2013/424 K. SUÇ : 4320 sayılı Kanun'a muhalefet

Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli, 2012/634 E., 2013/424 K. sayılı kararı ile sanığın, 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 15.11.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/124158 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/124158 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Somut olay kapsamında; İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/01/2010 tarihli ve 2010/4 değişik iş sayılı kararı ile; sanık hakkında eşi ...'na karşı 6 ay süreyle şiddet ve korkuya yönelik davranışta bulunmamasına dair karar verildiği ve denetim süresi içerisinde; sanığın eşi ile aralarında çıkan tartışma sırasında; eşini bıçakla tehdit etmek ve eşinin parmaklarının kesilmesine sebebiyet vermek suretiyle kararı ihlal ettiğinden bahisle sanık hakkında 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun'a muhelefet suçundan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2013 tarihli kararıyla mahkumiyetine karar verilmiş ise de, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22/06/2020 tarihli ve 2020/1220 esas, 2020/7546 sayılı kararında; ''...Sanık hakkında 4320 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Hüküm tarihinden önce, 20.03.2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 23/1. maddesi ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, anılan Kanunun, 13/1. maddesinde "Bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hakim tanımının aile mahkemesi hakimini ifade edeceği düzenlemesi karşısında, tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi...'' şeklinde yer alan açıklamalar doğrultusunda, sanık hakkında; 4320 sayılı yasaya muhalefet eylemi bakımından görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu ve bu suç yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli, 2012/634 E., 2013/424 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/20329, K. 2026/4404, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-20329-e-2026-4404-k-4e31890feb56