Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18447 E. 2024/6143 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/18447
- Karar No
- 2024/6143
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2210 E., 2022/3048 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; ezanın fazlalığına, etkin pişmanlık ihtarında indirim oranının açıkça gösterilmediğine, tekerrüre esas sabıkası bakımından uzlaştırma hususunun değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
II.GEREKÇE 14.10.2015 tarihinde kolluk görevlilerince sanığın idaresindeki otobüste Cumhuriyet savcısından alınan aramana istinaden gerçekleştirilen aramada; zula bölmelerinde 20.020 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir. 14.11.2015 tarihinde kolluk görevlilerince sanığın yolcu olarak bulunduğu tırda Cumhuriyet savcısından alınan aramana istinaden gerçekleştirilen aramada; zula bölmelerinde 29.500 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.
Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmalarında; 14.10.2010 tarihli kaçakçılık olayını ikrar ettiği, 14.11.2010 tarihli kaçakçılık olayını ise kabul etmediği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, ele geçen kaçak sigaraları ticari amaçla nakletmek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada;sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Ancak; 1.Sanık hakkında kazanılmış hakka konu olan cezanın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın "5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL'' olarak tayin edilmesi,
2.Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamış, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli ve 2021/2210 Esas, 2022/3048 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin 7. ve 8. paragrafları hükümden çıkarılarak yerine '' sanığın 5271 sayılı CMK nın 283. maddesi uyarınca, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi, ve tekerrüre ilişkin fıkrasında ''cezanın" ibaresi çıkarılarak yerine '' hapis cezasının'' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.