Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17498 E. 2026/4438 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/17498
Karar No
2026/4438
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/226 E., 2023/56 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılıp, sanık hakkında beraat kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/807 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1, 93/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51, 54... . maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki yapının müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/226 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiin istinaf başvurularının incelenmesi neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. maddesi uyarınca sanığın beraatine ve suça konu yapının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çayır için köylülerin kullanmasına izin verdiğine, zilyetliğinin kendisinde olduğunu kabul ettiğine, evi belli dönemlerde kullandığının dosya kapsamından anlaşıldığına, eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm verildiğine ve re'sen tespit edilecek diğer nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli suç tutanağına göre suça konu yerde ev bulunduğunun tespit edildiği ve sanığın babasından kalan evi tamir ettiğini beyan ettiği, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suç konusu yerlerin kesinleşen orman kadastrosu içinde bulunduğunun belirtilmesi, sanığın savunmasında suça konu yerin dedesinden kalma yer olduğunu, dava konusu alanın çayır ve otlak alan olduğunu, çayırı kesip hayvanlara yedirdiğini, evin de babasından kalma olduğunu, hayvancılıkla uğraşan köylülerin çayırı kesmek için kendisinden izin aldığını savunması, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesinin gerekmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/17498, K. 2026/4438, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-17498-e-2026-4438-k-4a713b3e0776