Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14969 E. 2025/5812 K.

HÂKİMLİĞİ : Kırıkkale Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2022/1868 Değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : Başvurunun reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması Kırıkkale Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.06.2022 tarihli ve 2022/1868 değişik iş sayılı kararıyla, 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli ... hakkında 1.608,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... II. Bölge Müdürlüğünün 16.03.2022 tarih ve 001494 sayılı idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ve itiraz edilen kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.140,00 Türk lirası dilekçe yazım ücretinin itiraz edenden alınarak itiraz edilen kuruma verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62040 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62040 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatlinin başvurusunun reddine karar verilmesiyle birlikte, karşı taraf kurumun kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle kabahatli aleyhine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/05/2022 tarihli ve 2022/2612 esas, 2022/9433 karar sayılı, 09/05/2022 tarihli ve 2022/2537 esas, 2022/8890 karar sayılı ve 07/04/2022 tarihli ve 2022/2254 esas, 2022/7058 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hakkında uygulanan idari para cezasının iptali için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurusu reddedilen muteriz aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, muterizin yapmış olduğu başvurunun reddedilmesi durumunda bu red kararına karşı anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması ve bu itirazının da reddedilmesi gerektiği, aksi kabulün Kanunun kabul ve sistematiğine aykırı olacağı gibi hak arama özgürlüğünün de önüne geçeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, Somut olayda, kabahatli tarafından idari para cezasının kaldırılması için yapılan başvurunun reddine dair verilen kararın, karara konu idari para cezasının miktarı itibarı ile kesin olduğu ve kabahatli aleyhine 1.140,00 Türk lirası vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma isteminde idarî yaptırım kararının bila tarihli olduğu belirtilmiş ise de, idarî yaptırım kararının 16.03.2022 tarihli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır. Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir. Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Daire kararlarıyla kabul edilmiştir. Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekâlet ücretine yönelik kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Hâkimliğine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.