Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/12570 E. 2026/1713 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1096 E., 2023/152 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyeti, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/13 37... /405 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine ve suça konu eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.

B.İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/1096 Esas, 2023/152

Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2. maddeleri gereği 2 yıl 11 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi; 31.01.2023 tarihli oturumda esas hakkındaki mütalaada mahkumiyeti istenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi hükmünün uygulanması talep edilmesine rağmen uygulanmaması suretiyle kanun hükmüne açıkça muhalefet edilmesi ve sair yönlerden de kararın temyiz ön incelenmesi talebine ilişkindir.

2. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi; Soruşturma aşamasında yapılan arama ve el koyma işleminin hukuka aykırı olması nedeniyle ele geçen eşyalar yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, Mahkeme tarafından cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması ve gerekçesinin karada açıklanmamış olması, etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun şekilde yapılmamış olması ve sanığın bu hususta imzalı beyanının alınmamış olması, hükümde belirlenen vekalet ücreti ve yargılama giderinin hatalı olması nedenleriyle hükmün bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafi ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/1096 E., 2023/152 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (2) numaralı bendinden sonra gelmek üzere "15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklik ile Anayasa

Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde karar verildi.