Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/18065 E. 2026/4929 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/18065
Karar No
2026/4929
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/777 E. 2021/422 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebinin nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararları doğrultusunda; 18.02.2021 tarihli talimat duruşmasında etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hükmolunan 750 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereği bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle paraya çevrilmesi sırasında, "750" gün yerine maddi hata yapılarak "1000" gün yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil aracı hakkında şerhin kaldırılması suretiyle hak sahibine iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, talep dışına çıkılarak müsadere talebinin reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün nakil aracının müsaderesine ilişkin (2-b.) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Suçta kullanılan 52... plakalı aracın trafik sicilindeki şerhin kaldırılması suretiyle ruhsat sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/18065, K. 2026/4929, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-18065-e-2026-4929-k-aedbc0cbcfd9