Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/17328 E. 2023/5203 K.

BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2012/217 Esas, 2013/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca erteli 5 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 2.Yukarıda bahsi geçen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2015/21153 Esas, 2019/34873 Karar sayılı ilâmıyla; sanığa usulüne uygun şekilde gümrük vergileri bildirilmediği halde, hakkında zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada; Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2019/277 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca erteli 1 ... 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.12.2022 tarihli ve 7-2021/81285 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Kolluk birimlerince gerçekleştirilen devriye görevi sırasında, elinde siyah çanta olan sanığın durumundan şüphelenilmesi üzerine yapılan kimlik tespiti sırasında çantada 5 adet kaçak cep telefonu olduğunu belirtmesi üzerine, sanık refakatinde çantanın açılması ile 5 adet cep telefonu ele geçirildiği, dosyada mevcut Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumu raporuna göre ele geçen telefonların kaçak olduğu anlaşılmıştır. 2.Sanığın aşamalardaki savunmasında, cep telefonlarını Şanlıurfa'daki kaçakçı pazarından ucuz bulduğu için yakınlarına hediye etmek amacıyla satın aldığını, eşyanın faturası bulunmadığını, kaçak olduğunu ve suça konu olduğunu bilmediğini beyan ettiği görülmüştür. 3.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2.478,00 TL olarak belirlendiği görülmüş olup, bu değerin suç tarihi itibariyle Dairemiz kabulüne göre pek hafif olduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle ancak anılan Kanun uyarınca belirlenecek temel cezaya tatbik edilebileceği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'a göre belirlenen temel cezadan sonra uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, 2.5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanırken gün adlî para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, 3.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, birinci fıkradaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2019/277 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.