Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16000 E. 2026/6593 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1795 E., 2021/821 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onama

Malen sorumlu ...'ın temyiz istemi yönünden; malen sorumlunun talimat mahkemesince 20.04.2015 tarihinde alınan beyanında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği cihetle, malen sorumlunun hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Malen sorumlu ...'ün temyiz istemi yönünden; araç sahibi olduğu iddiasıyla temyiz talebinde bulunan malen sorumlunun davaya konu araç üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin dosya içinde resmî belge bulunmadığı gibi hak sahipliğini gösterir bir resmî belge de sunmadığından davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Malen Sorumlu ...'ın Temyiz İstemi Yönünden; Malen sorumlunun talimat mahkemesince 20.04.2015 tarihinde alınan beyanında 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, malen sorumlunun 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, malen sorumlu ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Malen Sorumlu ...'ün Temyiz İstemi Yönünden; Araç sahibi olduğu iddiasıyla temyiz talebinde bulunan malen sorumlunun davaya konu araç üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin dosya içinde resmî belge bulunmadığı gibi hak sahipliğini gösterir bir resmî belge de sunmadığından davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı cihetle, malen sorumlu ...'ün temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

III-Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 10 ay temel hapis cezasının aynı Kanun'un 3/10. maddesi gereği 1/2 oranında artırılması esnasında hesap hatası yapılarak "1 yıl 21 ay" yerine "2 yıl 9 ay" yazılmışsa da, sonuç ceza 5607 sayılı Kanun'un 3/10-son cümlesi gereği 3 yıldan az olamayacağı için, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak, 1.Sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle aynı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 31100 sayılı, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

3.Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olarak 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Bozma ilâmı öncesi verilen kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükümden cezada kazanılmış hakka ilişkin (A-6) sayılı bendin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına," ifadesinin eklenmesi, hükümden hak yoksunluklarına ilişkin (A-10) sayılı bendin çıkartılarak yerine "15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1, 2, ve 3. fıkralarının uygulanması," ifadesinin eklenmesi, hükmün nakil aracının müsaderesine ilişkin (D) sayılı bendinde yer alan "54" ibaresinin çıkartılarak yerine "54/1." ibaresinin eklenmesi, hükümden yargılama giderlerine ilişkin (E) sayılı bendin çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 145,07 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Devlet Hazinesine gelir kaydına, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına," ifadesinin eklenmesi, hükümden gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin (A-8) sayılı bendin çıkartılarak takip eden bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.