Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/29252 E. 2024/8073 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/380 E., 2019/598 K., 2018/438 E, 2019/562 K. SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/380 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a, 73. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yine aynı Mahkemenin 12.09.2019 tarihli ve 2018/438 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararların istinaf edilmeksizin 22.10.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştikleri anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.07.2021 tarihli ve 94660652-105-34-15042-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2021 tarihli ve KYB - 2021/94890 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2021 tarihli ve KYB - 2021/94890 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “1)Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2018/380 esas, 2019/598 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/04/2018 tarihli ve 2018/37698 soruşturma, 2018/15083 esas, 2018/10724 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet kararı verildiği, ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/12/2017 tarihli ve 2017/127875 soruşturma, 2017/33632 esas, 2017/24862 sayılı sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli ve 2018/19 esas, 2019/618 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2)Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2018/438 esas, 2019/562 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanığın 47. Motorlu Piyade Alay Komutanlığında er olarak görev yaptığı sırada 11/08/2017-20/08/2017 tarihleri arasında sıhhi izne ayrıldığı, 19/08/2017-29/08/2017 tarihleri arasında istirahat raporu kullandığı, 29/08/2017 tarihinde birliğine katılış yapması gerekirken dönmediği ve 08/09/2017 tarihinde birliğine katıldığı anlaşılmakla, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 73/1. maddesindeki “Kaçak, kaçtığından altı hafta, seferberlikte bir hafta içinde kendiliğinden geri gelirse yukarıki maddelere göre verilecek cezalar yarısına kadar indirilir….” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kaçtıktan sonra altı haftalık süre içerisinde kendiliğinden birliğine katılış yaptığı, bu nedenle anılan Kanun maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle cezanın belirlenmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepler yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/380 Esas, 2019/598 Karar ve Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/438 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMALARINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/380 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararı yönünden sanık hakkında açılan mükerrer davanın, aynı suçtan dolayı daha önce mahkûmiyetine karar verilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan cezanın kaldırılmasına ve infaz edilmemesine, Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/438 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı yönünden; hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "sanığın 6 hafta içerisinde kendiliğinden Birliğine katıldığı anlaşıldığından cezasından 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenerek, hükümden "sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün tamamen çıkartılarak diğer hususların yerinde bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.