Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12550 E. 2023/7966 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/240 E., 2017/282 K. ŞİKÂYETÇİ : ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23004 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hırsızlık suçunun mağdurunun ... olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24/03/2021 tarihli ve 2017/36343 esas, 2021/3474 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun ise kamu olduğu, 24/10/2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer ... "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 253/1-b/6 maddesi uyarınca sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun uzlaşmaya tabi olduğu, 12/05/2017 tarihli uzlaştırma raporuna göre uzlaşmanın gerçekleştiği, bu kapsamda hırsızlık suçu yönünden uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlünün şikâyetçinin iş yerine gidip çarşı izninde asker olduğunu ve ailesi ile görüşmek istediğini söyleyerek bir cep telefonu istediği, şikâyetçinin de teminat olarak askeri kimlik kartını alıp, telefonu verdiği, o sırada başka müşteriler ile ilgilenirken hükümlünün suça konu telefonu alıp gittiği olayda, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen ve uzlaştırma kapsamında olmayan hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması nedeniyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.