Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/11611 E. 2025/3992 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11611
Karar No
2025/3992
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/172 E., 2015/191 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu SUÇLAR : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden; 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu davadan haberdar edilmeksizin ve yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesi uyarınca Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenmiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Katılan ... İdaresi Vekili ile Suçtan Zarar Gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Vekilinin Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden; Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu gözetilerek buna hasren inceleme yapılmış olup; Sanığın yargılama konusu eylemleri için suç tarihinde yürürlükte olan 5809 sayılı Kanun’un 63/9 fıkrası ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesi gereği belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında anılan Kanun'un 67/2-a bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 09.09.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. II.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ile Suçtan Zarar Gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Yapılan İncelemede; Sanığın yargılama konusu eylemleri için suç tarihinde yürürlükte olan 5809 sayılı Kanun’un 63/9 fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesi gereği belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen en son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 09.06.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekili, katılan ... İdaresi vekili ile sanık ...'nun temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki 5607 sayılı Kanun'a ve 5809 sayılı Kanun'A muhalefet suçlarından kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/11611, K. 2025/3992, T. 13.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-11611-e-2025-3992-k-d6fd0baa8b9f