Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/16535 E. 2025/12133 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1421 E. 2021/1051 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Tebliğname'de; tanık ...'nin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması karşısında, anılan çelişkinin giderilmesi ve hangi beyana neden itibar edildiğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, kovuşturma aşamasındaki beyanlarına üstünlük tanınarak hüküm kurulduğuna, bu suretle eksik inceleme yapıldığına yöneliktir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, tanık anlatımları doğrultusunda sanığın, Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte beyanlarda bulunarak ihtilat unsuru aranmayan Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğinin anlaşılmasına karşın beraat kararı verildiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması ve çelişkili tanık beyanları doğrultusunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararının gerekçesine göre 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken uygulama maddesi olarak aynı fıkranın (a) bendinin gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasından "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.