Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2019/9314 E. 2023/876 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2019/9314
Karar No
2023/876
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/301 E., 2015/664 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın imhası TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 37 gün karşılığı 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın imhasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kaçakçılık suçu işlemediğine, ele geçen sigaraları ceza evinde yatan oğlunun içmesi için aldığına, yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlilerinin cadde üzerinde ifa ettiği devriye görevi sırasında, kahvehanede oturan sanığın önünde bulunan siyah poşetten şüphelenilerek yanına gidildiğinde poşetin ağzının açık ve içerisinde kaçak sigaraların olduğunun görüldüğü olayda toplam 123 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Sanık aşamalardaki savunmalarında, polisler gelmeden ele geçirilen sigaralardan iki üç paketini sattığını, bir kısmını da ceza evinde bulunan oğlunun içmesi için aldığını beyan etmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hüküm, 1. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "23 üncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 2. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3. Dava konusu kaçak sigaranın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, imhasına karar verilmesi, 4.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu’nun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 19,80 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/664 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2019/9314, K. 2023/876, T. 24.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2019-9314-e-2023-876-k-2d848a4d3654