Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2019/9154 E. 2023/673 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/9154
- Karar No
- 2023/673
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/494 Esas, 2015/995 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50 gün karşılığı 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, aleyhine verilen kararın lehine bozulmasına, kazanılmış haklarının saklı tutulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Kaçak içki sattığına dair ihbar üzerine, sanığa ait Doğan Tekel Bayii isimli iş yerinde Adana 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin kararına binaen yapılan aramada, iş yerinin girişindeki tezgahın altında 72 adet 0,5 litre ve 4 adet 1,5 litrelik su şişeleri içerisinde toplam 42 litre kaçak boğma rakı ele geçirilmiştir. 2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. 3.Sanığın aşamalarda kaçak içkiyi satmak için bulundurduğunu ifade ederek, üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığa ait iş yerinden gümrük kaçağı ve yerli üretim boğma rakı ele geçirildiği olayda, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 2. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı kanunun 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 inci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır. 3.Sanık hakkında tayin edilen 3 yıl hapis ve 60 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, 2 yıl 6 ay hapis ve 50 gün adli para cezası yerine yazım hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis ve 505 gün adli para cezasına hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/494 Esas, 2015/995 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.