Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2016/4338 E. 2020/1121 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2016/4338
Karar No
2020/1121
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil vasıtası hakkındaki hükümle sınırlı olduğu kabul edilerek sanık ... müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine yönelik yapılan incelemede; Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu 3/1. maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesine aykırılıktan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1 maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin; gün adli para cezasının uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52/2-3. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1 .maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesinden müsaderesi yerine TCK'nun 54/1. maddesinden müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, 1. Hükmün 2. fıkrasında "62." ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1." ve 5. fıkrasında "52/2-3." ifadesinin çıkartılarak yerine " 52/2." ifadesinin eklenmesine, 2. Hüküm fıkrasından sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılması ile yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi, 3. Hüküm fıkrasında müsadere bölümünde yer alan "54/1." ibaresinin çıkartılarak yerine " 54/4. " ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/4338, K. 2020/1121, T. 20.01.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2016-4338-e-2020-1121-k-89a7d71820a8