Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1413 E. 2026/1774 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1484 E., 2026/203 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2019/522 E., 2021/503 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA 1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; taraflar arasında RES Katkı Payı Anlaşması imzalandığını, davalının 8.211.795,28 TL bedelli fatura düzenlediğini, söz konusu faturada hesaplanan toplam tutarın taraflar arasındaki anlaşma ve dayanağı olan Yönetmeliğe aykırı olduğunu, bu sebeplerle, faturaya süresi içinde itiraz edildiğini, ilk aşamada sunulan teklif mektubunun, sonrasında farklı bir hesap şeklini ihtiva eden anlaşmanın imzalanmasıyla hükümsüz kaldığını, serbest iradeyle imzalanan anlaşmanın basiretli tacir olan davalıyı da bağlar nitelikte olduğunu belirterek, 8.211.795,28 TL bedelli fatura nedeniyle davacı şirketin davalıya KDV dahil 2.692.999,98 TL borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödenen 957.648,42 TL'nin iadesine karar verilmesini talep etmiştir

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; davalının 10.138.688,58 TL bedelli fatura düzenlediğini, söz konusu faturada hesaplanan toplam tutarın taraflar arasındaki anlaşma ve dayanağı olan yönetmeliğe aykırı olduğunu, bu sebeplerle, faturaya süresi içinde itiraz edildiğini, ilk aşamada sunulan teklif mektubunun, sonrasında farklı bir hesap şeklini ihtiva eden anlaşmanın imzalanmasıyla hükümsüz kaldığını, serbest iradeyle imzalanan anlaşmanın basiretli tacir olan davalıyı da bağlar nitelikte olduğunu belirterek, 10.138.688,58 TL bedelli fatura nedeniyle davacı şirketin davalıya KDV dahil 5.457.542,86 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili asıl ve birleşen davada cevap dilekçesinde özetle; idari yargının görevli olduğunu, davacının tüm tesisin geçici kabulünün yapıldığı tarihten itibaren yirmi yıl süre boyunca, davalı TEİAŞ'a ödemeyi taahhüt ettiğini, davalı tarafından RES katkı payı faturalarının doğru hesaplandığını ve tüm ilgili şirketlere aynı şekilde gönderildiğini, davacı şirketin, imzaladığı teklif mektubunu verirken, teklif mektubunda bulunan formülü göz önüne alarak ödeyebileceği RES katkı payı tutarını hesaplaması ve buna göre teklif fiyatını belirlemesinin, basiretli davranma yükümlülüğünün bir gereği olduğunu belirterek, davanın yargı yolu ve hukuki yarar dava şartı noksanlığı yönünden usulden reddine, mahkeme aksi kanaatte olursa davanın esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen 16.12.2011 tarihli RES Katkı Payı Anlaşması'nın (3). maddesi ile davacı tarafın ödemesi gereken RES katkı payı tutarının nasıl hesaplanacağı açık bir şekilde düzenlediği, davaya konu, 16.01.20 19... .01.2020 tarihli faturaların düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 29.11.2011 tarihli sözleşmenin (3). maddesine göre RES katkı payı hesaplanarak ödeme yapılması gerektiği, asıl davada KDV dâhil 4.561.146,88 TL yerine, 8.211.795,28 TL fatura edildiğinden, 3.650.648,40 TL tutarın talebinde haksızlık bulunmadığı, bu fazla tutarın 957.648,42 TL'si davacı tarafından ödendiğinden davacının, davalı şirkete 2.692.999,98 TL borçlu olmadığı, asıl davada istirdat talebi yönünden faiz isteminin bulunulmadığı, birleşen davada, KDV dâhil 4.681.145,72 TL yerine, 10.138.688,58 TL fatura edildiğinden, 5.457.542,86 TL tutarın talebinde haksızlık bulunmadığı, davacının, davalı şirkete borçlu olunmadığı tutarın 5.457.542,86 TL olduğu belirtilerek asıl ve birleşen davanın kabulü ile asıl davada davacının, davalı tarafça düzenlenen 16.01.2019 tarihli KDV dâhil 8.211.795,28 TL tutarlı faturanın, KDV dâhil 2.692.999,98 TL'lik kısmından dolayı, davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu faturaya dayalı olarak, davacı tarafından, davalı şirkete ödenen, 957.648,42 TL'nin istirdadı talebinin kabulü ile, 957.648,42 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davacının, davalı tarafça düzenlenen 23.01.2020 tarihli KDV dâhil 10.138.688,58 TL tutarlı faturanın, KDV dâhil 5.457.542,86 TL'lik kısmından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dava konusu uyuşmazlığın idari yargı yoluna tabi olduğunu,

b. TÜFE’nin teknik terim olarak kümülatif bir unsur olduğunu, sözleşme içeriğinde kümülatif ifadesi bulunmasa dahi TÜFE ifadesinin yer alıyor olmasının hesaplamanın güncellenerek yapılması gerektiği anlamını taşıdığını,

c. Sözleşmenin 3. maddesinde birim fiyat hesabına TÜFE artış oranının dahil edilmesinin tek bir amacı olduğunu, onun da başlangıçta teklif edilen birim fiyatın paranın değer kaybetmesine uygun olarak artışının sağlanması olduğunu,

d. Sözleşmede hesaba dahil tüm kalemlerin harflerle formüle edildiğini, çünkü her üç kalemin de değişken olduğunun gözetildiğini,

e. Aynı uyuşmazlığa ilişkin haklılıklarını gösterir başka kararlar da bulunduğunu,

f. Davacı tarafından res yarışmasına teklif verilmesi sırasında imzalanarak teşekküle sunulan teklif mektubunda; toplam res katkı payı tutarının, teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar Türkiye İstatistik Kurumu tarafından ocak ayında açıklanan yıllık tüketici fiyat endeksi oranında güncelleştirilerek teşekküle ödenmesinin kabul ve taahhüt edildiğini, yönetmelik ve eklerinin bir bütün olduğunu,

g. TÜFE oranının-teamüller doğrultusunda, olması gerektiği ve kurumca uygulandığı gibi- uygulanması durumunda, T yılına ait fiyatın her yıl içinde gerçekleşen TÜFE oranı nispetinde arttırılmakta, sabit tutulmakta veya azaltılmakta olduğunu, ancak davacı şirketin savunduğu uygulamada, önceki yıllardaki değişimlerin tamamen göz ardı edilerek, RES katkı payının hesaplandığı her yıl, önceki yıllara bakmaksızın, doğrudan T yılındaki fiyat temel alınarak TÜFE uygulandığını, TÜFE oranının eksi çıkması durumunda teklif edilen fiyatın da altına inerek davacı tarafın yarışma kapsamında taahhüt ettiği bedelin de altında bir ödeme yapması durumunun ortaya çıktığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, RES katkı payı fatura bedelinin yanlış hesaplandığı iddiasıyla asıl davada davacının fatura bedelinden kısmen borçlu olmadığının tespiti ile istirdat, birleşen davada menfi tespit istemlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.