Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1391 E. 2026/1948 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1828 E., 2026/422 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/60 E., 2018/601 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket ile davalı arasında 30.06.2010 revize tarihli sistem kullanım anlaşması bulunduğunu, müvekkilinin sanayi işlerinde davalının elektrik sistemini kullandığını, davalı tarafından gönderilen 30.11.2016 tarihli faturanın toplam KDV dahil 677.441,46 TL olduğunu, 2012 yılından bu tarafa gönderilen fatura bedellerini ihtirazı kayıtla ödediklerini, 2016 yılında yapılan artışın yıllık enflasyon seviyesi ve TEFE-TÜFE oranını aştığını, fahiş zammın katlanamaz hale geldiğini ve artışın hukuka uygun olmadığını belirterek davalı tarafa fazla ödenen 199.998,46 TL'nin ihtar tarihi olan 15.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğini, fatura kalemlerinin mevzuata uygun olduğunu, ilgili mevzuat doğrultusunda ilgili değerler alındıktan sonra mevzuatta tanımlı hükümler çerçevesinde tüketim tutarı da dikkate alınarak sistem kullanım ücreti, sistem işletim ücreti, elektrik kalite hizmetleri bedeli, iletim ek ücreti ve KDV hesaplandığını, iddia edildiği gibi artış miktarının ve artış oranlarının haksız olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu faturada yer alan iletim sistemi, kullanım ve işletim bedeli ile iletim ek ücretinin 6446 sayılı Yasa ile bu yasaya göre yürürlüğe konan yönetmelik, tebliğ ve EPDK kararlarına dayandığı, davacı tarafından düzenlenen dava konusu faturadaki kalem hesaplarının EPDK'nın aldığı kararlara ve bu konudaki mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; iletim kayıplarının karşılanması amacıyla Ocak 2016 ve devam eden dönemlerde Aralık 2015 dönemine göre oldukça fazla zam yapıldığını, EPDK’ya sınırsız bir fiyat belirleme yetkisi verilmediğini, yapılan artışın hakkaniyete aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması kapsamında fazla ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.