Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2024/2545 E. 2025/3016 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1231 E., 2024/445 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/433 E., 2021/421 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 19.04.2013 tarihli ... -... Barajı İnşaatına ilişkin sözleşme imzalandığını, projesinde C 20/25 olarak kararlaştırılan imalatın beton cinsinin sonrasında idarenin talebi üzerine C 25/30 olarak değiştirildiğini, müvekkili şirketin yeni birim fiyat yapılması yönündeki talebinin reddedildiğini, yine sözleşmenin 14.2.5 maddesinde revize iş programına uygun olarak gerçekleştirilen imalatlar için fiyat farkı hesabının imalatın gerçekleştiği tarih esas alınarak hesaplanması gerektiğinin düzenlendiği, 15 no'lu hakediş yapılarak idareye verildiğini, ancak idarece hakedişlerde düzeltme yaparak eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek beton imalatından kaynaklı şimdilik 90.000,00 TL ve fiyat farkı karşılığı şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 17.03.2021 tarihli dilekçesiyle talebini ıslah etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; birim fiyat tarifi kapsamında yer alan bir iş için yeni fiyat yapılamayacağını, hakedişlerin ödendiği tarihte geçerli olan iş programı ve iş programındaki kümülatif toplamlara dayanarak yapılan hesapta hata bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu işle ilgili teklifin ihale dokümanında yer alan ön ve kesin projelere ve bunlara ilişkin mahal listeleri ile birim fiyat tarifelerine dayalı olarak hazırlandığı, sunulan projelerden imalatın C20 betonu olacağı idarece belirlendiği, beton sınıfının idarenin talimatları ile değiştiği, dava tarihi itibariyle hesaplanan 33.267,79 TL beton fiyat farkının talep edilebileceği, davacı yükleniciye dördüncü kez ek süre verilmesi ve iş programının dört kez revize edilmesi nedeniyle fiyat farklarının 4. revize iş programına göre hesaplanması gerektiği ve yapılan hesaplama neticesinde davacı yükleniciye 376.385,90 TL eksik ödemede bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 409.653,69 TL'nin 100.000,00 TL'si için 16.07.2019 tarihinden 309.653,69 TL'si için 17.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sözleşme eki olan birim fiyat tarifleri içinde yer alan TB -9 ve TB -10 fiyatlarının tariflerinin her ikisi de idarece istenilen mukavemette imal edilecek açıkta beton ve açıkta betonarme betonu için hazırlanmış olup birim fiyat tarifelerinde asıl olanın beton sınıfının ne olacağı değil idarenin isteği mukavemeti sağlaması olduğunu, projelerde beton dayanım sınıfları bazı imalatlar için C20 bazı imalatlar için C25 olarak tespit edildiğini, ancak beton sınıfı fark etmeksizin ödemelerin TB -09 fiyatına göre yapıldığını, betonarme imalâtları için sözleşmede birim fiyat mevcut olduğundan yeni birim fiyat yapılmasının söz konusu olmadığını, revize iş programının geriye yürütülerek revize iş programı öncesinde gerçekleştirilen ve tahakkuka bağlanan hakediş ödemelerinde yer alan fiyat farkı hesaplarının tekrardan hesaplanması ile ilgili olarak mevzuatta herhangi bir hüküm bulunmadığını, müvekkili idarece yapılan işlemde hesap hatası bulunmadığını, davacı tarafın 409.653,69 TL üzerinden ıslah talebinde bulunduğu ancak beton imalatı için dava dilekçesinde 90.000,00 TL talep ettiği dikkate alındığında toplam dava değerinin 466.385,90 TL olması gerektiğini, davacının 10.000,00 TL üzerinden açtığı talep yönünden 309.653,69 TL üzerinden harç yatırdığını, bu alacak için harcı ödenen talep 319.653,69 TL olabileceği, mahkemenin talepten fazlasına hükmettiğini, taleple bağlılık ilkesi gereği 319.653,69 TL fiyat farkı, 33.267,79 TL beton fiyat farkı olmak üzere 352.921,48 TL üzerinden davanın kısmen kabul edilerek; beton imalatı için istenen 90.000 TL’nin bakiyesi 56.732,21 TL yönünden reddine karar vermesi, vekalet ücretinin de bu rakam üzerinden hesaplanması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, revize edilen iş programı uyarınca yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasına, projesinden farklı beton imalatı yapılması nedeniyle aradaki farka ilişkin davacı alacağının denetime elverişli bilirkişi raporu uyarınca hesaplanmasına, davacı tarafça ıslah edilen ve mahkemece kısmen kabul edilen 409.653,69 TL üzerinden yargılama sırasında harcının ikmal edilmesine, taleple bağlılık ilkesine riayet edildiğinin anlaşılmasına ve reddedilen tutar üzerinden davalı yararına vekalet ücreti hükmedilmesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Temyiz eden harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.09.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.