Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/458 E. 2026/3250 K.

KANUN YARARINA BOZMA Basit tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2 cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli ve 2015/772 Esas, 2017/472 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 26.12.2025 gün ve 94660652-105-78-38306-2025-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2026 gün ve 2025/156108 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabii olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında tehdit ve şantaj suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden şantaj suçlarından beraatine, incelemeye konu tehdit suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de soruşturma aşamasında uzlaştırma kapsamında olmayan şantaj suçundan da soruşturma yapıldığından düzenlenen uzlaştırma teklif formlarının usulsüz olduğu, kovuşturma aşamasında sanık hakkında şantaj suçlarından beraatine dair karar verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile uzlaşmaya tabii basit tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli ve 2015/772 Esas, 2017/472 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.