Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/647 E. 2026/2672 K. – Silahla Tehdit
Konu: Silahla Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/647
- Karar No
- 2026/2672
- Karar Tarihi
- Konu
- Silahla Tehdit
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1455 E., 2024/2456 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/151 Esas, 2020/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.06.2024 tarihli ve 2021/1455 Esas, 2024/2456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 43... . maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üst hadden hapis cezası ile cezalandırılmasına, takdiri indirim nedeninin uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, mahkeme kararı açık ve net olmadığına, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve resen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ...'un eyleminin, gündüz vakti meydana gelen inceleme dışı sanık ...'un mağdur ...'ya karşı eyleminin devamı niteliğinde olduğu anlaşıldığından zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırılık görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 2021/1455 Esas, 2024/2456 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının mahsus yerine; “Katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen 16.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Bakanlığa ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 31.03.2026 tarihinde karar verildi.