Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/646 E. 2026/3059 K. – Şantaj

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1008 E., 2024/1239 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi 21.03.2024 tarihli karar, sanığın ... Evleri No:4 veya 23 .../Kilis adresinde babasına 15.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki düzenleme karşısında gerekçeli kararın öncelikle sanığın istinaf yargılaması sırasında savunmasının alındığı talimat mahkemesine bildirmiş olduğu adresi olan "... mahallesi ... Sok. ... Apt. B blok Kat:3 No:24 ..../Kilis" adresine tebliğe çıkartılması gerekirken, gerekçeli kararın sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmeksizin doğrudan adres kayıt sisteminde yer alan adresine tebliğe çıkartılması nedeni ile yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, bu nedenle sanığın 10.05.2024 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile istinaf mahkemesinin 08.07.2024 tarihli "temyiz isteminin reddine" dair verilen ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli 2019/1104 Esas, 2020/1001 Karar sayılı kararı ile sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair karar verilmiştir.

B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 21.03.2024 tarih ve 2021/1008 Esas, 2024/1239 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Eskişehir 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1104 Esas, 2020/1001 Karar sayılı kararında (1) nolu bendindeki sanık ...'nin hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi gereğince kaldırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 107/2 yollamasıyla 107/1, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanunun 52/2 maddesi uyarınca bir günlüğü takdiren 20,00 TL'den 80,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz sebepleri, istinaf kararının kendisine tebliğ edilmediğine, kararı e- devlet üzerinden öğrendiğine, mesajların gönderildiği hesabın kendisine ait olmadığına, dosyada cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 21.03.2024 tarihli ve 2021/10 08... /1239 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.