Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/4745 E. 2025/11910 K.

KANUN YARARINA BOZMA

Basit tehdit suçundan sanık ... 'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-3. cümle ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2024 tarihli ve 2024/450 esas, 2024/731 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16.07.2025 gün ve 94660652-105-32-14380-2025-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2025 gün ve 2025/98203 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklinde ve aynı Kanun'un 50/2. maddesinde "Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.'' ve anılan Kanun'un 50/5. maddesinde "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir." şeklinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında;

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/9 16... /162 sayılı kararı ile verilen cezanın doğrudan verilen adlî para cezası olduğundan söz konusu cezanın esasen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığı, bu haliyle suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında basit tehdit suçundan tercihen tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde düzenlenen emredici hüküm nedeniyle adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2024 tarihli ve 2024/450 esas, 2024/731 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.