Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3670 E. 2026/3642 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3670
Karar No
2026/3642
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/702 E., 2024/3890 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2024 tarihli ve 2024/702 Esas, 2024/3890 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/702 Esas, 2024/3890 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri İstinaf mahkemesinin davanın yeniden görülmesi ve duruşma açılmasına ilişkin karar gerekçesinin tebliğ edilmemiş olması sebebiyle adil yargılanma hakkımız ihlal edildiğine, istinaf duruşmasında, Ceza Muhakemesi Kanun’un 282. maddesinde öngörülen bir kısım işlemlerin yerine getirilmediğine, istinaf mahkemesince eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, dosyada mübrez tanık beyanı, tutanak, fotoğraf gibi bir kısım delillere itibar edilmeksizin, hatalı değerlendirme ile hüküm tesisinin hukuka aykırı olduğuna, istinaf mahkemesinin, dosyada mübrez bilirkişi raporuna yönelik değerlendirmesinin de hatalı olup açıkça hukuka aykırılık teşkil ettiğine, atılı suçun kim tarafından ne zaman ve ne şekilde işlendiği hususları, müvekkil katılan şirket yetkilileri ile tanıkların çoğunluğunun kolluktaki samimi, tutarlı ve oluşa uygun anlatımlarıyla belirlendiği halde, sanıkların her aşamada kendi içinde ve birbiriyle çelişkili, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmalarına değer verilerek beraat kararı verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile oluşa, dosya içeriğindeki delillere, özellikle tarafsız tanıkların anlatımları ile olay yerine ait inceleme tutanakları ve fotoğraflara itibar edilmeksizin; sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik olarak geliştirdikleri işin tekniğine ve hayatın olağan akışına aykırı, çelişkili ve tutarsız savunmalarına itibar edilmek ve başkaca herhangi bir araştırma yapma gereği duymaksızın, yazılı gerekçeyle kasten hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığı mülahazasına istinaden sanıkların beraati yönünde hüküm kurulmasının, açıkça hukuka aykırı olup bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre mahkemece gerekçesi açıklanarak sanıkların atılı mala zarar verme suçundan beraaatlerine karar verilmesi yerinde görülmekle katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3670, K. 2026/3642, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-3670-e-2026-3642-k-4381685fdaa1