Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5770 E. 2026/1962 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/941 E., 2024/1217 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/132 Esas, 2023/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 62 maddeleri uyarınca 5 ay; 170/1-c, 62 maddeleri uyarınca 5 ay; hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/941 Esas, 2024/1217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne ve yerel mahkeme kararının kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, cezanın kazanılmış hak nedeniyle 10 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; Bozma öncesi sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken "sanık hakkında verilen cezanın 10 ay hapis cezası olarak infazına" karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "bu suçtan verilen cezanın 10 ay hapis cezası olarak infazına" kısmının çıkarılması ve yerine "sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 03.03.2026 tarihinde karar verildi.