Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4918 E. 2026/3959 K. – Nitelikli Yağma

Konu: Nitelikli Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4918
Karar No
2026/3959
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1191 E., 2024/1660 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye hakimler kurulunun takdiri ile bölge adliye mahkemesi kararına göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında bozma üzerine ilk derece mahkemesince nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a,d,h, 35, 62. maddeleri uyarınca sanığın 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak "1 yıl 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına"şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın cezasının "1 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ Sanık hakkında hükmedilen 5 yıl hapis cezanın 1 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına” ilişkin kısım çıkarılarak " Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak 1 yıl 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına" tümcesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/4918, K. 2026/3959, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2024-4918-e-2026-3959-k-d80bd769ba9c