Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/2869 E. 2024/10380 K. – Şantaj

Konu: Şantaj

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2869
Karar No
2024/10380
Karar Tarihi
Konu
Şantaj

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/347 E., 2016/90 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebi Hakkında Temyiz dilekçesi sunan sanık müdafiinin 18.01.2016 tarihli dilekçe ile vekillikten çekildiğini bildirdiği, sanık ...'in de 22.10.2015 tarihli duruşmada vekaletname sunan avukat ile anlaşamadıklarını bu sebeple avukatının duruşmaya katılmayacağını bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Sanık ...'in Temyiz Talebi Hakkında Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın aracını temyiz dışı sanık B.P.'ye iki ay süreyle kiraya verdiği, temyiz dışı sanık B.P.'nin, sanık ...'e 7.000,00 TL civarında borcu olduğu, temyiz dışı sanık B.P.'nin katılandan kiraladığı aracı sanık ...'e borcuna karşılık bıraktığı, kiralama sürenin dolmasına rağmen aracının getirilmemesi üzerine yaptığı araştırma üzerine aracının sanık ...'de olduğunu öğrenen katılanın aracı almak için sanık ...'in yanına geldiği, ancak sanık ...'in, temyiz dışı sanık B.P.'den alacağı olduğunu, bu alacağının ödenmesi halinde aracı vereceğini, aksi taktirde aracın parçalarını sökerek satıp alacağını tahsil edeceğini, aracın geri kalan kısmını iade edeceğini söylediği, bunun üzerine katılanın sanık ... ile 5.400,00 TL para karşılığında aracının teslimi konusunda anlaştığı, 5.400,00 TL parayı sanık ...'e verdiği, katılanın durumu polise haber verdiği, sanık ...'in aracı sakladığı yerden çıkartarak katılana teslim ettiği, sonrasında polisler tarafından yakalandığı, anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 107/1. maddesi uyarınca, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi olan 09.02.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetteki CD'nin delil olarak saklanmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/2869, K. 2024/10380, T. 09.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2024-2869-e-2024-10380-k-44ff60d60783