Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5927 E. 2024/3747 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/221 E. 2016/91 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdur sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

1.Mağdur Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde; Mağdur sanığın yargılama konusu olan eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarih ve 2015/221 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararıyla ilgili mağdur sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak mağdur sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2.Mağdur Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığını İhlâl Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun mağdur sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; Gece vakti saat 23.00 sularında mağdur sanık ...'a ait işyerinin balkonuna yanında bulunan arkadaşı ile birlikte çıkan mağdur sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c maddesiyle de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yukarıda açıklanan nedenle Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarih ve 2015/221 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararıyla ilgili mağdura sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, sonuç ceza bakımından mağdur sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin ... sırasına kayıtlı av tüfeğinin 2521 sayılı yasaya göre işlem yapılması için idareye teslimine, aynı emanete kayıtlı kartuşlar, emanet defterinin ... sırasına kayıtlı svap ile emanetin ... sırasına kayıtlı saçma taneleri ve metal parçanın dosyada delil olarak saklanmasına, aynı emanete kayıtlı 7 adet dolu av fişeğinin sahibine iadesine

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.