Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/20310 E. 2025/6290 K. – Alacağın Tahsili

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1649 E., 2023/2486 K. SUÇ : Alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesisi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2021/152 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında gece vakti silahla yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 168/3-1, 62. maddesi uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 gün ve 2022/1649 Esas, 2023/2486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kabulüne, hükmün kaldırılmasına ve sanığın alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi yollamasıyla 106/2-a, 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu alındığına, mahkumiyet kararının mağdurun beyanları dayanak alınarak oluşturulduğuna, tahkikat aşamasında ortaya çıkan beyanlar dikkate alınmadığına, suçun maddi ve manevi unsurları itibarıyla oluşmadığına, kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın olayda asıl mağdur olduğuna ilişkindir. III. KARAR Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.