Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/16651 E. 2024/967 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16651
Karar No
2024/967
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/70 Esas ve 2022/93 Karar SUÇ : Tehdit KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/70 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında yapılan yargılama sonunda, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 16.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-55-26715-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve 2023/46354 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46354 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanığın üzerine atılı yargılama konusu olan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli kararından sonra, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunu'nun 253/1-b maddesinin 3. alt bendi gereğince uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, ihbar üzerine yapılan yargılama sırasında anılan Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: ... b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan; ... 3. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Tehdit (madde 106, birinci fıkra), ..." Şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı belirlenmiştir. 2. Hükümlü hakkında yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında yer alan tehdit suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece gereğinin yapılması amacıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği halde belirtilen bu işlem yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır. 3. 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/70 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/16651, K. 2024/967, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-16651-e-2024-967-k-ba0f93da45cc