Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/15639 E. 2024/1039 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15639
Karar No
2024/1039
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/266 E., 2022/69 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı 310 uncu Kanun'un maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanunun106/1, 29, 62/1, 52. maddeleri gereği 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. GEREKÇE İddianamede suç tarihi olarak 24.03.2011'den iki ay önce olduğu belirtildiğinden, suç tarihi 24.01.2011 olarak tespit edildiğinden; Sanık hakkında tehdit suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 24.01.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/15639, K. 2024/1039, T. 24.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-15639-e-2024-1039-k-cc97cd16f9ec